Państwo, którego mur odgradza od reszty świata, jak lawina ruszy na zachód, na wschód, na północ, na południe. Wszędzie ogień, zniszczenie, ból, przerażenie. Jedynie łaską Bożą zostanie objęta ziemia leżąca nad rzeką, która jak wstęga splata się w jedno z białej i czarnej zdrobniałej, w te dni ocaleje cała. Tylko ta ziemia nie zginie, zostanie wolna, mocą swoich rycerzy dźwignięta. Do nowych dni zostanie powołana. Złotą koronę przyodzieje jej Orzeł Biały.
Omnia pro Patria!